Behind Wonderland | End of Journey 2006 - 2009

After a month, I'm reviving my blog once again.. Kung hindi ako nagkakamali this was my 4th time to revive this blog. Honestly, there are times that I don't know what to do on how to keep my reader's loyal dito sa BW.

Anyway, i've been doing this for three yeras now. Natapos na nga ang bday ng blog ko nung August 20th hindi ko man lang naipagmalaki ang trusty-shock absorber ko.
Ang daming nasa utak ko ngayon mga idea na gustong lumabas, i am planning to pursue on with video blogging. But i don't know, titignan ko pa eh. If ever na mabiyayaan na ko ng pambili ng video cam i'll go ahead and try it.

Napagisipisip ko din, nakakmiss yung mag type ka sa keyboard at sabihin ang nararamdaman mo. Coz' in every letters and words that I type, unti unting nababawas yung mga mabibigat na saloobin ko, unti-unti kong naise share with alot of people yung mga sad and happy events sa buhay ko.

I miss blogging...

Naging parte na kasi ito ng buhay ko. Wala man akong bestfriend na maituturing sa totoong buhay, pero dito sa cyberworld alam lahat ng blog ko ang buong pagkatao ko.

If sometimes, naiiwan ko itong space ko. Hindi naman ibig sabihin nun na iiwanan ko na din lahat ng pinagsamahan namin ng blog ko. My blog is my press secretary for three years, mahirap na basta nalang iwan ang may pinagsamahan.